லுக் 17:15,16 அவர்களில் ஒருவன் தான் ஆரோக்கியமானதைக் கண்டு, திரும்பிவந்து, உரத்த சத்தத்தோடே தேவனை மகிமைப்படுத்தி, அவருடைய பாதத்தருகே முகங்குப்புற விழுந்து, அவருக்கு ஸ்தோத்திரஞ்செலுத்தினான்; அவன் சமாரியனாயிருந்தான்.
For audio podcast of this Manna Today, please click the link, https://youtu.be/zb88OFD1fIs
பல ஆண்டுகளாக நீங்கள் தேவாலயத்தில் பெற்ற ஆவிக்குரிய உணவை நீங்கள் மதிப்பிட்டிருந்தால், நீங்கள் தேவாலயத்தை மிகவும் பாராட்டுவீர்கள். ஒரு வேளை உணவுக்காக உங்களை அழைப்பவர்களுக்கு நீங்கள் எவ்வளவு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறீர்கள் என்பதைக் கவனியுங்கள். ஆண்டுதோறும் தேவாலயத்தில் தொடர்ந்து பெற்று வரும் ஆவிக்குரிய உணவுக்கு நீங்கள் எவ்வளவு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
உங்கள் குழந்தைகளை பார்த்துக் கொண்ட, ஆபத்திலிருந்து பாதுகாத்த, அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது அவர்களைப் பராமரித்த, அவர்கள் சோர்வடைந்தபோது அவர்களை ஊக்குவித்த, அவர்களின் படிப்பில் உதவிய ஒருவர் இருந்தார் என்று வைத்துக்கொள்வோம், இதனால் அவர்கள் நல்ல மதிப்பெண்களை பெற்றார்கள். இந்த நபர் இதையெல்லாம் ஒன்று அல்லது இரண்டு நாட்கள் மட்டுமல்ல, பல ஆண்டுகளாகச் செய்தார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். நீங்கள் அவருக்கு நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்க மாட்டீர்களா?
உங்கள் குழந்தைகளை பாதுகாத்ததற்காக தேவாலயத்திற்கு நீங்கள் குறைந்தபட்சம் சமமாக நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறீர்களா? பல விசுவாசிகள் ஆவிக்குரிய ரீதியில் வளராததற்கு ஒரு காரணம், அவர்கள் தேவாலயத்தில் பெற்றவற்றிற்கு நன்றியுள்ளவர்களாக இல்லாததே. அநேகர் தேவாலயத்திலிருந்து விலகிச் சென்றவர்கள், தேவாலயத்தில் பல ஆண்டுகளாக அவர்கள் இலவசமாகப் பெற்ற அனைத்திற்கும் முற்றிலும் நன்றியற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
லூக் 17:15ல், பத்து குஷ்டரோகிகள் குணமடைந்ததாக நாம் வாசிக்கிறோம். ஆனால் அவர்களில் ஒருவர் மட்டுமே கர்த்தருக்கு நன்றி செலுத்தவும் தேவனை மகிமைப்படுத்தவும் அவரிடம் திரும்பினார். அவர்கள் தேவையில் இருந்தபோது, அவர்கள் அனைவரும் அற்புதத்திற்காக இயேசுவிடம் வந்தார்கள். நம்முடைய ஆண்டவர் தாயுள்ளம் கொண்டவர். ஆகையால் அவர் எல்லாரையும் குணப்படுத்தினார். ஆனால் அவர்கள் குணமடைந்த பிறகு, ஒன்பது பேர் தாங்கள் பெற்ற நன்மைக்காக முற்றிலும் நன்றியற்றவர்களாக இருந்தார்கள். ஒருவர் மட்டுமே நன்றி செலுத்துவதில் தவறவில்லை.
இஸ்ரேலில் ஆயிரக்கணக்கான குணமடைந்தவர்களும் இருந்திருக்க வேண்டும், அவர்கள் ஒருபோதும் கர்த்தருக்கு நன்றி சொல்ல கவலைப்படவில்லை. ஆனால் இந்த சமாரியன் திரும்பி வந்து கர்த்தருக்கு நன்றி செலுத்தினான். ஆண்டவரே, நீர் என்னைத் தொட்டதால், எதிர்காலத்தில் என் வாழ்க்கை எவ்வளவு வித்தியாசமான வாழ்க்கையாக இருக்கப் போகிறது. நான் நகரத்திற்குள் செல்ல முடியும். நான் என் குடும்பத்திற்கு திரும்பி செல்ல முடியும். நீர் என் வாழ்க்கையில் மகிழ்ச்சியைக் கொண்டு வந்திருக்கிறீர். இந்த ஆசீர்வாதங்களில் எதையும் நான் சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை. நான் உமக்கு கடன்பட்டிருக்கிறேன், என் வாழ்க்கையில் நீர் அளித்த அனைத்து ஆசீர்வாதங்களுக்கும் நான் மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன் என்று அவன் கர்த்தரிடம் சொல்லுகிறவனாக காணப்பட்டான்.
அந்த மனிதன் வெளிப்படுத்திய நன்றியுணர்வு மனப்பான்மைக்காக இயேசு அவனை பாராட்டினார். பின்னர் இயேசு அவருக்கு இன்னும் ஒன்றை கொடுத்தார். அது என்னவென்றால், இரட்சிப்பு. இந்த சமாரியனை நாம் பரலோகத்தில் சந்திக்கலாம் என்று உறுதியாக நம்பலாம். ஆனால் மற்ற ஒன்பது பேரில் யாரையாவது நாம் அங்கு சந்திப்போமா என்று தெரியவில்லை. நீங்கள் கர்த்தருக்கு நன்றி சொல்லத் திரும்பி வரும்போது, மற்றவர்கள் பெறுவதை விட அதிகமாக ஏதாவது பெறுவீர்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். ஆகையால் இந்த வருசமுழுவதும் தேவாலயத்தில் நீங்கள் பெற்ற ஆவிக்குரிய உணவிற்காகவும் நன்றி செலுத்துங்கள்.
கர்த்தர் தாமே உங்கள் ஒவ்வொருவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக. ஆமென்.
Robert Jegadheesh. R
Word of God Church
Doha – Qatar
www.wogim.org