நீதி 7:1,2 என் மகனே, நீ என் வார்த்தைகளைக் காத்து, என் கட்டளைகளை உன்னிடத்தில் பத்திரப்படுத்து. என் கட்டளைகளையும் என் போதகத்தையும் உன் கண்மணியைப்போல் காத்துக்கொள், அப்பொழுது பிழைப்பாய்.
For audio podcast of this Manna Today, please click the link, https://youtu.be/w13gwoG-xLM
தேவனுடைய வார்த்தையை நாம் ஒரு பொக்கிஷமாகக் கருத வேண்டும். வசனத்தை மிகவும் மதிக்க வேண்டும். சிலர் தங்களுக்கு மோசமான நினைவாற்றல் இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் நாம் மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கும் கடன்களுக்கு மோசமான நினைவாற்றல் இருப்பது இல்லை. இந்த நாளில் இவ்வளவு தொகையை இன்னாருக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன் என்று பல வருடங்களுக்குப் பிறகும் சொல்லும் அளவிற்கு நினைவாற்றல் சரியாக இருக்கும். மற்றவர்கள் நமக்குச் செய்த அனைத்துத் தீய காரியங்களையும் அநேகர் நினைவில் வைத்துக்கொள்வதுண்டு. யார் என்ன வார்த்தை கொண்டு தாக்கினார்கள் என்பதை காலங்காலமாக நினைவில் வைத்துக்கொள்வது உண்டு. நடு இரவில் எழுப்பினாலும், யார் உங்களிடமிருந்து கடன் வாங்கினார்கள் என்று கேட்டால், வட்டி உட்பட எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறார் என்பதைச் சொல்லிவிடுவீர்கள். காரணம் என்னவென்றால், கடன் கொடுத்த ரூபாய்கள்தான் நமக்கு ஒரு பொக்கிஷம். அதனால்தான் அதை நினைவில் கொள்ளுகிறோம். ஆனால் கடந்த வாரம் நாம் கேட்ட தேவனின் வார்த்தை நினைவில் இருக்கிறதா என்று கேட்டால், “ஐயோ எனக்கு மோசமான நினைவாற்றல் இருக்கிறது, எனக்கு அது நினைவில் இல்லை” என்று எளிதாகச் சொல்லிவிடுகிறோம். வேதவசனங்களைப் பற்றி நமக்கு மோசமான நினைவாற்றல் ஏன் இருக்கிறது? காரணம் அநேகருக்கு அது ஒரு புதையல் அல்ல. அதனால்தான் வார்த்தை நினைவில் இருப்பது இல்லை. தேவ வார்த்தையை ஒரு பொக்கிஷமாக எடுத்துக்கொள்பவர்கள் ஞானத்தை அடைவார்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
போதகத்தையும் உன் கண்மணியைப்போல் காத்துக்கொள் என்று வசனம் கூறுகிறது. நம் கண்ணில் ஒரு தூசி விழுந்தால், நாம் நம் எல்லா வேலைகளையும் நிறுத்திவிட்டுச் சென்று அதைக் கழுவும் வரை அது நம்மைத் தொந்தரவு செய்துகொண்டே இருக்கும். ஒரு தூசி இருக்கும்போது, நாம் ஒரு சகோதரனிடம் சென்று, “தயவுசெய்து என் கண்ணை ஊது” என்று கூறுகிறோம். உங்கள் கண்களைப் பராமரிப்பது போல தேவனுடைய வார்த்தையைக் கவனித்துக்கொள்ளுங்கள், அப்போது நீங்கள் ஞானியாவீர்கள் என்று வசனம் கூறுகிறது.
அவற்றை உன் விரல்களில் கட்டி, உன் இருதயத்தின் பலகையில் எழுது. அது வெளிப்புற வாழ்க்கையையும் உள் வாழ்க்கையையும் குறிக்கிறது. வெளிப்புறமாக இருக்கும் விரல்களிலும், உட்புறமாக இருக்கும் இதயத்திலும் வார்த்தையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். நம்முடைய இருதயம் வார்த்தையினால் நிறைந்திருந்தால் தான், ஏற்ற வேளையில் ஆவியானவர் அந்த வார்த்தைகளை நினைப்பூட்டி, நீங்கள் கடந்து செல்லும் சூழ்நிலைகளிலிருந்து தைரியம் கொள்ளும்படி செய்வார். ஒரு நாளைக்கு ஒரு வசனமாவது நாம் மனப்பாடம் செய்து இருதயத்தில் பத்திரப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு குறிப்பேட்டிலோ, கையிலிருக்கும் தொலைபேசியிலோ, அனுதின மனப்பாட வசனத்தை, அனுதின மன்னாவை குறித்துவைத்து, அதை நாள் முழுதும் தியானியுங்கள், இருதயத்தில் எழுதி வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அப்படிப்பட்ட பழக்கம், ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் மிகவும் பயனுள்ளதாய் உங்களுக்கு இருக்கும்.
கர்த்தர் தாமே உங்கள் ஒவ்வொருவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக. ஆமென்.
Robert Jegadheesh. R
Word of God Church
Doha – Qatar
www.wogim.org